دايىاش ، براى ادامهء تحصيل ، راهى رى شد . رى ، در آن زمان ، يكى از بزرگ‌ترين شهرهاى ايران به شمار مىرفت . كلينى ، سپس راهى قم شد و از محضر بزرگانى چون : احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى و احمد ابن ادريس قمّى - كه از محدّثان بزرگ و مشهور زمان خود محسوب مىشدند - ، بهره برد و پس از آن ، راهىِ سفرى طولانى شد و هر جا محدّث يا راوى حديثى كه از اهل بيت عليهم السلام روايت مىكرد ، مىيافت ، به فراگيرى حديث از محضر وى مىپرداخت . كلينى ، در سفر طولانىاش ، به بغداد - كه در آن زمان ، مركزى علمى جهان اسلام به شمار مىرفت - ، وارد شد و در آن جا به تحصيل خود ادامه داد . وى پس از مدّتى به رى باز گشت و در آن جا پيشوايىِ شيعيان را بر عهده گرفت . در همين دوره بود كه بنا به گفتهء خودش به درخواست برادرى دينى ، به نگارش الكافى مبادرت ورزيد . دربارهء مورد مشايخ و استادان كلينى ، اطّلاع دقيقى در دست نيست ؛ ولى آنچه مسلّم است ، اين كه بيشترين روايات را از دو تن از ايشان ، يعنى على بن ابراهيم قمى ، صاحب تفسير القمّى ( 7068 روايت ) و محمّد بن يحيى عطّار ( 5073 روايت ) نقل كرده است . پس از آن ، پژوهشگر محترم ، نام برخى ديگر از اساتيد كلينى و نيز بعضى شاگردان او را آورده است . نكتهء قابل توجّهى كه بايد در مورد كلينى دانست ، اين كه وى ، علاوه بر تبحّر در زمينهء حديث ، در علومِ ديگر نيز توانا بوده و آثار و تأليفاتى داشته است ؛ ولى متأسّفانه از مصنّفات وى ، تنها نامى باقى مانده است و تنها اثرِ موجود وى ، كتاب شريف الكافى است . گزيدهء مطالب فصل دوم انسان ، در هر عصرى كه زندگى كند ، به يقين ، از ويژگىهاى عصر خود ، تأثير مىپذيرد . مرحومِ كلينى ، در عصر نهضت فكرى و فرهنگى مسلمانان مىزيست و